“ไปไหนเหรอ?”
“จะพาไปอาบน้ำ”
อี้ฟานค่อยๆ
วางจื่อเทาลงในอ่างอาบน้ำ เปิดน้ำอุ่นให้อีกคนรู้สึกสบายตัวมากขึ้น
จื่อเทาไม่มีท่าทีขัดขืนอี้ฟานแล้ว กลายเป็นแมวเหมียวเชื่องๆ
ที่มองตามสิ่งที่อี้ฟานหยิบจับตาแป๋ว
สบู่ถูกเทลงไปในอ่างจนเกิดฟองฟุ้งกระจาย
กลิ่นหอมอ่อนๆ ทำให้จื่อเทารู้สึกผ่อนคลายลงบ้าง แต่ก็เพียงแค่แป๊บเดียว
อี้ฟานพลิกตัวจื่อเทาให้อยู่ในท่าคลานเข่า
สะโพกมนถูกยกขึ้นสูงจนจื่อเทาได้แต่ละล่ำ ละลักถามอย่างตกใจ
‘กรุ๊งกริ๊ง
กรุ๊งกริ๊ง’
“อะ...นะ นาย
จะทำอะไร”
“ไม่ได้ทำอะไร
แค่จะล้างตัวให้เฉยๆ” จุดยิ้มมุมปากให้กับท่าทางหวาดหวั่นของคนตรงหน้า
“อะ อ๊ะ” นิ้วเรียวยาวแทรกเข้าไปในช่องทางข้างหลัง
กวาดต้อนน้ำสีขาวขุ่นให้ไหลออกมา ควานจนทั่วกระทั่งมั่นใจว่ามันออกมาจนหมด
“อ๊ะ อ๊ะ อี้ฟาน อื้อ มะ
ไม่หมดอีกเหรอ อึก”
“ยัง” แต่อี้ฟานคนเจ้าเล่ห์ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น
นิ้วเรียวยาวจำได้ดีว่าจุดไหนคือจุดที่ทำให้จื่อเทากระสันอยาก
กระแทกกระทั้นลงบนจุดที่สร้างความเสียวให้คนที่อยู่ในท่าคลานเข่า
ใบหน้าของจื่อเทาแดงก่ำตามกามารมณ์ที่ถูกจุดขึ้น
เสียงครางกระเส่าจากความต้องการดังขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
สะโพกมนเผลอเด้งรับสัมผัสจากข้างหลังอย่างลืมตัว
‘กรุ๊งกริ๊ง อ๊ะ
อะ กรุ๊งกริ๊ง ฮะ อ๊ะ กรุ๊งกริ๊ง’ เสียงกระพรวนที่อี้ฟานชื่นชอบดังถี่ขึ้นเพราะจื่อเทาขยับตัวตอบรับนิ้วเรียวของเขา
และยิ่งตอนที่มันดังพร้อมกับเสียงครางหวานของจื่อเทาด้วยแล้ว แม่ง! โคตรน่าฟัง
จื่อเทาน่าเอาชิบหาย!!
“อ๊ะ อืออออ”
“อ๊ะ” นิ้วเรียวถูกถอดถอนออกจากช่องทางข้างหลังจนคนที่สุขสมครางฮืออย่างไม่พอใจ
ดวงตาหยาดเหยิ้มหันมามองหน้าของอี้ฟานอย่างร้องขอ
“เอาออกให้หมดแล้ว” อี้ฟานแสร้งทำหน้านิ่งพร้อมกับลุกออกไปจากอ่างอาบน้ำ
...เวลาเลี้ยงแมวเหมียวน่ะ
ต้องรู้จักหลอกล่อ
“ดะ เดี๋ยว” จื่อเทารีบลุกขึ้นตามอย่างลืมตัว
แก่นกายของคนผิวสีน้ำผึ้งขยายสุดขนาดของมัน บวมเป่งอย่างหน้าอาย
จื่อเทาหน้าร้อนเห่อเมื่อรู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป รีบทรุดตัวลงนั่งในอ่างอาบน้ำ
ให้ฟองสบู่สีขาวปิดของสงวนที่กำลังต้องการการปลดปล่อย
ใบหน้าหยาดเยิ้มของจื่อเทาทำให้อี้ฟานแทบทนกับความต้องการที่เริ่มก่อตัวขึ้นไม่ไหว
ลูกชายของเขามันขยายใหญ่จนรู้สึกคับแน่นอยู่ในกางเกง ...แต่ก็ต้องทำเป็นนิ่งเฉยไว้
รอให้แมวเหมียวอ้อนขอรางวัลจากเจ้านายบ้าง
“ทำไม” เท้าแขนสองข้างกับขอบอ่างอาบน้ำ
ขยับใบหน้าเข้าใกล้คนที่แก้มแดงอย่างต้องการแกล้ง
“นาย...”
“มีอะไรครับ” กระซิบข้างใบหูก่อนจะแกล้งขบกัดเบาๆ
พ่นลมหายใจอุ่นร้อนให้รินรดตรงซอกคอจนขนอ่อนของจื่อเทาลุกชัน
เผลอหลับตาพริ้มเอียงคอหวังให้อี้ฟานประทับรอยจูบลงมา
แต่อี้ฟานก็ทำเพียงพ่นลมหายใจให้อีกคนรู้สึกเสียวกว่าเดิมไม่ได้ทำอะไรมากกว่านั้นจนจื่อเทานึกขัดใจ
คนตัวสูงผละออกมา
ทำท่าจะเดินหนี มือเล็กรีบคว้าแขนไว้ ส่งสายตาอ้อนๆ
มาให้จนอี้ฟานแทบอยากจะจับจื่อเทามาขย่ม ณ วินาทีนั้น แต่ก็ต้องข่มใจตัวเองเอาไว้
รอให้จื่อเทาเป็นคนเอ่ยปากขอร้องเขาเอง
“ฟาน อี้ฟาน...
ฮื่อออ นะ” นะอะไร? อี้ฟานอยากจะหัวเราะดังๆ
กับความไม่ประสีประสาของคนตรงหน้า
ท่าทางเหมือนแมวออดอ้อนของจื่อเทาทำไมมันถึงได้น่ารักน่าชังขนาดนี้ก็ไม่รู้
“อยากได้อะไรก็พูดสิ” ใบหน้าแดงก่ำ
ดวงตาเยิ้มๆ แบบนั้น... อี้ฟานกลัวใจตัวเองเหลือเกิน หัวใจของเขามันเต้นแรงไปไหม
สงสัยคืนนี้แมวเหมียวคงไม่ได้นอนแล้วล่ะ
“ช่วยหน่อย”
“ให้ช่วยอะไร”
“งื้ออออออ
อี้ฟานรู้”
“ไม่เห็นรู้เลย
นายไม่อธิบายฉันก็ไม่เข้าใจหรอกนะ” อี้ฟานแกล้งจื่อเทา!
รู้ทั้งรู้ว่าจื่อเทาทรมานแค่ไหน
รู้ทั้งรู้ว่าเขาต้องการอะไรแต่ก็ยังลอยหน้าลอยตาอยู่แบบนั้น จื่อเทาไม่ไหวแล้ว
ทรมานจะตายอยู่แล้ว...
“อี้ฟาน...
ขอร้องล่ะ งื้ออออ ทำกับเทาเหมือนที่ทำบนดาดฟ้า... นะ อะ!” เท่านั้นแหละ
ไม่ทันจะพูดจบประโยคดีด้วยซ้ำ คนเจ้าเล่ห์ก็กระโจนเข้าใส่จื่อเทาทันที
ฟัดกันนัวเนียจนอ่างอาบน้ำกว้างดูแคบลงไปถนัดตา
แลกเปลี่ยนลิ้นร้อนกันในโพรงปาก
มอบจูบแสนหวาบหวามและร้อนแรงให้กันและกันอยู่เนิ่นนาน
อี้ฟานไม่ได้ขบกัดกลีบปากสวยให้รู้สึกเจ็บเหมือนตอนอยู่บนเตียง
เขาป้อนจูบที่ร้อนแรงแต่ก็พะเน้าพะนออย่างเอาอกเอาใจ
จื่อเทารู้สึกจะชื่นชอบเป็นพิเศษ
ลิ้นเล็กถึงได้พยายามตอบโต้กลับลิ้นของอี้ฟานอย่างน่ารัก
อี้ฟานรู้ว่าจื่อเทาเป็นคนหัวไวและเรียนหนังสือเก่ง
แต่เขาก็ไม่คิดว่าจื่อเทาจะเรียนรู้เรื่องจูบได้ไวขนาดนี้
จูบของจื่อเทาทำเอาอี้ฟานแทบคลั่ง
เวลาแมวเหมียวยั่ว...
ใครจะทนไหว
มือของอี้ฟานประคองอยู่ตรงท้ายทอยของจื่อเทา
แลกลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ผละออกเว้นจังหวะให้หายใจเพียงไม่กี่วินาที
ก่อนจะกระโจนเข้าหากันครั้งแล้วครั้งเล่าราวกับแม่เหล็กต่างขั้วที่ไม่สามารถแยกจากกันได้
มือหนาค่อยๆ
ไล้ไปตามแผ่นหลังบาง ลากผ่านอย่างแผ่วเบาทีละนิ้วจนคนโดนลูบไล้รู้สึกสยิวกาย
ขนอ่อนลุกชัน อี้ฟานเลื่อนมืออีกข้างลงไปสัมผัสแก่นกายบวมเป่งของจื่อเทา
ลูบไล้อย่างเบามือก่อนจะค่อยๆ ชักรูดขึ้นลง
เวลาแมวเหมียวว่านอนสอนง่าย...
เจ้านายที่ดีควรให้รางวัล
อี้ฟานยอมผละจากจูบรสหวานเมื่อเห็นว่าจื่อเทากลั้นเสียงครางของตัวเองไม่ไหว
และเขาเองก็อยากฟังเสียงเซ็กซี่ของแมวเหมียวครางดังๆ เหมือนกัน
“อ๊ะ ฮะ อะ
อี้ฟาน อ๊ะ กะ...ใกล้แล้ว” อี้ฟานชักรูดแก่นกายของจื่อเทาขึ้นลงเป็นจังหวะร้อนแรง
สะโพกมนยกขึ้นลงตามแรงอารมณ์ แผ่นอกบางกระเพื่อมขึ้นลงหอบหายใจแทบไม่ทัน อี้ฟาน...
ฮื่อ อี้ฟานเก่งเกินไปแล้ว
“อะ อ๊า...” เสียงครางหวานลากยาวพร้อมกับเสียงหอบหายใจถี่ระรัว
ร่างกายปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเลอะทั่วมือของอี้ฟาน
ร่างบางโงนเงนเอนหัวลงมาซบไหล่กว้าง ลมหายใจร้อนรินรดอยู่ตรงซอกคอ
จื่อเทาหมดแรงแล้ว... แต่อี้ฟานยังมีแรงอยู่เหลือเฟือ
ให้รางวัลแมวเหมียวเสร็จก็ถึงตาที่แมวเหมียวต้องตอบแทนเจ้านายบ้าง...
อี้ฟานพาคนที่อ่อนปวกเปียกในอ้อมกอดไปล้างเนื้อล้างตัวอย่างลวกๆ
หลังจากนั้นก็อุ้มแมวเหมียวไปกินต่อที่เตียง!
“เหนื่อยแล้วเหรอ? แมวเหมียวขอฉันเองนะ
ไม่ให้นอนหรอก” กดริมฝีปากลงบนแก้มนวลหนึ่งที
วางจื่อเทาลงให้แผ่นหลังแนบกับพื้นผิวนุ่มของเตียงนอน
ตามลงไประรัวลิ้นร้อนบนยอดอกสีสวย จื่อเทาแอ่นอกรับสัมผัสแต่โดยดี
ปรือตามองคนที่กำลังดูดดุนยอดอกอย่างยั่วยวน
...แมวเหมียวชอบยั่วโดยไม่รู้ตัว
แล้วคิดว่าอี้ฟานที่เห็นใบหน้าแบบนั้นจะทนไหวเหรอไง? ข้อเท้าข้างขวาของจื่อเทาถูกจับยกขึ้นมาพาดบนบ่า
กระฉากเอวบางเข้ามาใกล้
ชักรูดแท่งเนื้อร้อนของตัวเองสองสามครั้งพร้อมกับจ่อตรงช่องทางข้างหลังที่ขมิบรออยู่
กระแทกกระทั้นเข้าไปจนสุดทีเดียว
“อึก เจ็บ
เจ็บ... อี้ฟานเจ็บ” จื่อเทาสะดุ้งโหยง
ละล่ำละลักบอกคนที่ชอบเอาแต่ใจ
อี้ฟานเผลอรุนแรงใส่จื่อเทาอยู่เรื่อย
ก็คนมันห้ามใจตัวเองไม่ได้...
กดจูบลงไปบนขมับปลอบปละโลมคนที่อยู่ใต้ร่างอย่างอ่อนโยน
แต่การกระทำอีกส่วนมันไม่ได้อ่อนโยนตามเลยสักนิด
อี้ฟานแทบไม่รอให้จื่อเทาคลายความเกร็งด้วยซ้ำไป
ดึงแท่งเนื้อร้อนของตัวเองออกมาจนสุดก่อนจะฝืนกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรงจนช่างทางคับแคบฉีกขาด...
ครั้งแล้วครั้งเล่า... ก็อี้ฟานไม่ใช่ผู้ชายแสนดีนี่
แต่อี้ฟานก็ไม่ได้ใจร้ายถึงขั้นที่ว่าตัวเองมีความสุขอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ
อี้ฟานรู้ดีว่าจุดไหนที่จะทำให้จื่อเทาโอนอ่อนพออกพอใจกับเซ็กส์ที่เขามอบให้
เพียงแค่ครั้งเดียวอี้ฟานก็รู้วิธีที่จะทำให้จื่อเทาเสพติดในตัวเขา
แท่งเนื้อร้อนกระแทกลงบนจุดกระสันซ้ำๆ
ย้ำๆ
“อ๊ะ ฮะ อ๊ะ อ๊ะ” เสียงหวานครางออกมาจากริมฝีปากบางทันที
ความเจ็บปวดเมื่อครู่ยังไม่ถึงกับเลือนหายแต่ความเสียวซ่านที่ถูกอี้ฟานปลุกเร้าก็ทำให้จื่อเทากระสันอยากจนลืมเลือนมันไปชั่วคราว
อี้ฟานเก่งเรื่องแบบนี้เหลือเกิน
เก่งจนถึงขั้นที่ว่าแม้จะทำรุนแรงเอาแต่ใจตัวเองแค่ไหนจื่อเทาก็ยังชอบ
ชอบให้ส่วนนั้นของอี้ฟานแทรกผ่านในร่างกายของตน
ชอบในยามที่อี้ฟานคอยเติมเต็มช่องทางที่ตอดรัดจนรู้สึกอึดอัดคับแน่น
ชอบสัมผัสรุนแรงที่อี้ฟานมอบให้ หลงใหลร่างกายที่กำลังกระแทกกระทั้นลงมา
